DİNLE CA-NIM
Eskimeyen şehir şaha kalkınca ,
Oluştu Eses kararınca,
Ha deyü yeşil çimlere varınca,
Yedi düvele EMSAL OLDUK câ-nım.

Kurulduğumuz sezon lige çıktık.
Derebeylerinin canını sıktık.
Türk futbolunda yeni ışıktık.
Surda ilk gediği biz açtık câ-nım.

Sandılar piyon olacak satrançta,
Ne piyonu ! her hamlemiz şah mat’a,
Yediden yetmişe düştük yollara ,
Deplasman tozu ilk biz içtik câ-nım.

Taze et durunca kokar leş olur,
Yiğit çalışırda bir’i beş olur,
Üç düka birleşir topu bir olur,
Hakkımızı böyle yediler câ-nım.

Sen hiç yürek türküsü bildin mi?
Namenin adını KUTLU koydun mu?
Amigo Orhan’ı sen de duydun mu?
Sevda türküsünü biz dedik câ-nım.

Medyatik olmadık biz hiçbir zaman.
Taraftarlık yüreğimizde el-an.
Koşulsuz sevdik Eses’i her zaman.
Böylece aşk sırrına erdik câ-nım.

Ezik demişsin dörtlüğünde ,
Unutuldunuz tarihin böğründe ,
Silik demişsin çöplüğünde,
BİL ! güneş balçıkla sıvanmaz ! câ-nım.

Divane diye küçümsersin bizi,
Yandık yandık divane olduk câ-nım.
Aşkı fora edip ezerken sizi,
Piştik piştik divane olduk câ-nım.

Bir zamanlar ecnebiler hakemdi,
Sizle bizim maçları yönetti,
Garip garip penaltılar verildi,
Kimin düdüğünü çaldılar câ-nım.