Eskişehir’i görüp de bu kente aşık olmamak elde mi? 9 Temmuz – 12 Temmuz 2005 tarihleri arasında Eskişehir’e yapmış olduğum üç günlük seyahat boyunca Eskişehir kentini hayran hayran gezdim. Sabah erken saatlerde kalkıp bilmediğim, tanımadığım sokaklarda, caddelerde uzun yürüyüşler yaptım. Son olarak geçen yıl gitmiştim bu güzel kente. Geçen 1 yıllık zaman içinde bir kentin bu kadar değişebileceğini, bu kadar güzelleşeceğini rüyamda aksakallı dedeler söylese inanmazdım. Gerçekten Eskişehir mükemmel bir kent olma yolunda emin adımlarla ilerliyor. Bir sabah Eskişehir sokaklarında ilerlerken aklıma Eskişehirspor düştü. Beni hiç tanımadığım, bilmediğim, hiç bir akrabamın olmadığı bu kente getiren büyük sevdam Eskişehirspor düştü aklıma. Bu kent bu kadar gelişip güzelleşirken, Eskişehirsporum neden her geçen gün daha da kötü oluyor. Bu kenti bir dünya kenti haline getiren, gezilesi görülesi, aşık olunası bir yer haline getiren güç, neden Eskişehirsporumu da layık olduğu yerlere getirmiyor. Bu sorular beni geniş Eskişehir caddelerinde adeta bir çıkmaz sokağa soktu... Acaba Eskişehirliler mi soğudu ESES’imden. Eskisi kadar sevmiyorlar mı ESES’imi... Bu soraların cevabını kentin muhtelif yerlerindeki işyeri tabelaları veriyor bana: ESES Kıraathanesi.... ESES Manavı.... ESES İnternet Kafe... Tabelalardaki siyah – kırmızı renkler vs. vs.... Demekki Eskişehir halkı hala seviyor ESES’imi... Hala sevdalılar O’na... Peki neden!? Neden Eskişehir kenti çok kısa bir zaman da bu kadar güzelleşiyor da Eskişehirspor’um her geçen gün daha kötüye gidiyor!? Bu sorunun cevabını kim verebilir acaba!? Sanırım bu sorunun tek muhatabı var: Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı sayın Yılmaz BÜYÜKERŞEN.... Eskişehir’i gezdikçe, Eskişehir’in güzelliklerini gördükçe, Eskişehir’e aşık oldukça anladım ki ESES’imin kurtuluş reçetesi sayın Yılmaz BÜYÜKERŞEN’de... Peki ne yapmalı BÜYÜKERŞEN Hoca!? Kulübe başkan mı olmalı!? Kulübe maddi yardım mı yapmalı!? Otoparklar örneğinde olduğu gibi belediyenin bazı imkanlarını ESES’e mi devretmeli!? Bayrak mı dağıtmalı!? Şapka ya da forma mı dağıtmalı!? Otobüs mü dağıtmalı!? Hayır, hayır... Bence Yılmaz BÜYÜKERŞEN hoca bunların hiç birisini yapmamalı. Çünkü bunlar yapılması en kolay işler ve kısa vadeli çözümler getiren işler. Zor olan yapılmalı. Aslında çok kolay yapılması gereken ama bazılarına göre çok zor olabilir. Peki nedir bu çok kolay olan ama bazılarına göre çok zor olabilecek şey!? Yapılacak şey şudur: Bu kulübü yıllardır yöneten, ya da yönetmeye çalışan insanlar harekete geçmeli. Yanlarına gazetecileri, televizyoncuları alıp BÜYÜKERŞEN’in kapısını çalmalılar. Ve şunları söylemeliler sayın Hocamıza: “ Sayın başkanım bizler yıllardır bütün samimiyetimizle bu kulübü yönetmeye, layık olduğu yerlere getirmeye çalışıyoruz. Ancak bunda başarılı olamadık. Siz ise yıllardır uğraştınız ve Eskişehir’imizi bir dünya kenti yapma yolunda emin adımlarla ilerliyorsunuz. Bu işin sırrı nedir!? Türkiye’nin her yerinde tanınan, bilinen, sevilen Eskişehirspor’umuzu kentimiz gibi güzelliklerle donatmak ve yeniden layık olduğu yerlere getirmek için neler yapmalıyız? Bu konuda bir Eskişehirli olarak bizlere yardımcı olur musunuz? Bizler kadar siz de Eskişehirspor’un geleceği üzerinde söz sahibisiniz ve sizin de üzerinizde bu vebal durmaktadır. Gelin el ele verelim kentimizle birlikte ESES’imizi de dünya kulübü yapalım!” Eminim ki bu konuşma sonrasında ESES’imizin makus talihi kırılacak ve yepyeni bir sayfa açılacaktır. Eskişehir’i bu kadar kısa bir zamanda bu kadar güzelleştirebilen ve halkın büyük kesiminin desteğini alan sayın Yılmaz BÜYÜKERŞEN ESES’imizin layık olduğu yerlere gelmesinde önemli bir rol oynayacaktır. Bu arada Eskişehir’e yapmış olduğum ziyaret esnasında bana göstermiş oldukları misafirperlikten dolayı başta KKŞ Başkanı sevgili Ufuk DEMİRTAŞ olmak üzere, tüm genç arkadaşlarım ile Kızılcıklı Gurubu reislerinden Abidin, Feryat, Ersin ile Nefer gurubundan arkadaşlara çok teşekkür ediyorum. ESESFAN sitesinden Mesut, 1965’liler Derneği yönetim kurulundan Mehmet Bey, Beni evlerinde misafir eden Emre ve Erman kardeşlerim, Sevgili Baybars ve Naki Beyler, İsmail (maxicoder), Volkan, Alper, Özgür, Ozan, Ramazan Abi ve isimlerini saymakla bitiremeyeceğim bütün dost, arkadaş ve kardeşlerime de sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.... Şimdi Eskişehir’de olmak vardı....
|
